Terugblik over 2023

De afgelopen dagen loop ik al geregeld na te denken wat is er allemaal gebeurd dit jaar. Bij het doorzoeken van aantekeningen die ik soms maak en gewoon het nieuws van het jaar bekijken op de site ontdek ik wat ik allemaal alweer vergeten ben. Er gebeurd veel in een jaar, wat je vooraf niet allemaal bedenken kan als het jaar begint.

Belangrijke gebeurtenis dit jaar (voor mij en mijn dierbaren)

Dit jaar namen mijn schoonouders een belangrijke plek in (op de foto mijn lief met haar moeder), niet alleen nam de zorg voor hun verder toe, maar ze zijn ook beiden overleden, mijn schoonmoeder Ans (89 jaar geworden) in februari en mijn schoonvader Wim (bijna 92 jaar) exact vier maanden later in juni. Mijn lief was nog maar alleen over in haar gezin, dat betekende dat alle zorg en alle keuzes na de dood van haar ouders bij haar terecht kwamen. En vervolgens ook bij mij en onze twee kinderen. Daar valt veel over te vertellen, maar dit is niet de plek daarvoor. Samenvattend heeft deze gebeurtenis op allen van ons veel indruk gemaakt en dat proces loopt nog steeds door. Juist in deze dagen zijn mijn schoonouders meer aanwezig dan ooit.

Trekzak spelen op een uitvaart

Op hun beider uitvaarten heb ik trekharmonica gespeeld. Voor het eerst had ik dit gedaan op de uitvaart van mijn moeder in 2007. Voor mij was het vanzelfsprekend dat ik zou spelen daar. Alleen mijn zussen hadden dat tegen kunnen houden en die vonden het alle drie prima.
Mijn trekharmonica is voor mij een belangrijke manier waarop ik mijn gevoel uit, ben ik in de loop der jaren achter gekomen (ik ben een trage leerling).
Ooit dacht ik toen ik weer begon met muziek maken, dat ik ergens zou eindigen in een klein bandje wat een keer per maand bij elkaar zou komen om lekker wat te spelen en af en toe op te treden. Dat blijkt niet zo te zijn. Ik zoek geen live podium (meer), het liefst speel ik alleen op de zolder van mijn huis waar ik mijn eigen plek heb. Daar kan ik het gemakkelijkst voelen en luisteren naar wat me raakt en word ik niet afgeleid door wat anderen vinden. Wel gebruik ik die ervaringen om in samenspeelgroepjes te spelen. Maar die treden niet op. Ook daar is het delen van het gevoel hoe mooi samenspelen is de belangrijkste waarde.
Als het op mijn pad komt ga ik echter het live podium niet uit de weg, maar ook dan is voor mij een vertrouwd gezelschap belangrijk, want mijn gevoel delen met een groep maakt me kwetsbaar. Een ervaring die niet alleen ik heb, maar velen met mij. Velen gaan om die reden dit soort optredens uit de weg. Ook om te spreken tijdens een uitvaart. Dat is jammer want verdriet delen met elkaar is een hele mooie ervaring. En verdriet delen hoeft niet perfect te zijn, daar gaat het namelijk niet om. Het gaat om het delen. Je mag daar struikelen over noten en over zinnen die je zo goed voorbereid had. Iedereen snapt dat. Gewoon de draad weer oppakken en verder spelen, of als je door je gevoel overmand word als je spreekt bij een uitvaart, even stoppen en wat drinken.

Om die reden nam ik in het najaar een opdracht aan om op een uitvaart te spelen voor een voor mij tot op dat moment onbekende trekharmonica speelster die was overleden. Zij wilde graag dat op haar begrafenis de Valse Triste werd gespeeld. Dit botste volledig met voor een vertrouwd gezelschap spelen. Toch was het voor mij duidelijk dat degene die de begrafenis mede regelde mij moest hebben, en niemand anders. Ik lag er wakker van. De Valse Triste duurt misschien 2,5 minuut en speel ik uit mijn hoofd geregeld voor leerlingen. Hij staat in het eerste lesboek. Maar nu op zo'n moment bij mensen die ik geen van allen ken, er zouden er ca 150 komen. Toen hielp mijn ervaring die ik kort achter elkaar had gehad bij de begrafenissen van mijn schoonouders en wat ik zojuist schreef, ik mag ook daar struikelen, dat begrijpt iedereen. Dat gebeurde gelukkig niet, dat is toch fijner, maar wellicht omdat de spanning er deels vanaf was. Toch zal het geen deel gaan worden van mijn aanbod.

Waar hoor ik eigenlijk thuis (trage leerling)?

Dat besef dat ik eigenlijk veel minder thuis hoor op een podium, weet ik diep van binnen al veel langer, maar een trage leerling als ik heeft ervaringen nodig die dit bewijzen. Die komen ook door de jaren heen en dat maakt dat ik ook langzaamaan andere keuzes begin te maken. Ik zoek de festivals niet meer op; ik ben ook gestopt met samenspeeldagen. Meestal gaat daar geen bewuste beslissing aan vooraf. Corona was voor deze ontwikkeling het begin. Ik merkte dat ik het niet miste. Ik merkte ook dat ik er tegenop zag om te gaan. Dit leverde en levert nog geregeld veel interne strijd in mij op:
Zo werd ik ergens in het najaar gevraagd niet door de minste muzikant om op een groot festival een workshop te geven komend jaar. Ik heb geleerd om zo'n verzoek te parkeren, omdat ik zonder innerlijk te toetsen ja zeg om later in een conflict met mezelf te komen. Dat deed ik dit keer ook en later die week ben ik akkoord gegaan. Toen ik een paar weken later gebeld werd dat het festival niet door zou gaan was er ook een kant in mij die opgelucht was. Het blijft een dubbel gevoel, want ik vind het ook leuk om soortgenoten te ontmoeten. Dat maakt dat ik nog steeds aarzel bij wat er op dat gebied mijn kant op komt. Elke keer is het weer een zoektocht naar wat goed voelt.

Youtube

Het podium wat ik dit jaar wel weer meer op zocht is Youtube. De jaren daarvoor gebruikte ik het voooral voor de appgroep durf te delen, maar daar heb ik een stap terug gedaan, die draait prima zonder mij. De ruimte die daardoor ontstond maakt dat ik vaker studeer op stukken die ik mooi vind.  Wanneer ik ze dan goed genoeg vind mag ik ze delen op youtube, een voorbeeld dit jaar is Lieserl komm her, wat je hier kan beluisteren. Het is geen nieuwe ontwikkeling, maar een die ik weer op mezelf verovert heb doordat ik tijd vrij maak.

Lesuren verminderd, toch een wachtlijst.

Ik heb mij ook dit jaar  strikt gehouden aan de vermindering van lesuren en deze op vaste tijden gegeven. Iets wat ik nog steeds erg moeilijk vind, want mijn enthousiasme is vaak erg groot om mij te voegen naar de wensen van de (nieuwe) leerling. Toch heb ik besloten om een wachtlijst in te voeren. Tot de zomervakantie zit ik namelijk al vol. Het advies zal zijn om de online cursus te volgen.

Nu ik dit strikter doe begin ik meer de vruchten te plukken van de ruimte die er ontstaat en die word onder andere gevuld met meer tijd om stukken te bewerken, maar ook om nieuwe composities te maken. Ik gebruik de tijd ook om meer te wandelen. Het delen van boeken neemt ook grotere vormen aan zowel mijn lief als ik worden hier blij van www.wijdelen.nl. En ook andere nieuwe inspirerende activiteiten beginnen langzaam vorm te krijgen, maar zijn nog te klein om hier te noemen.

Ruim 60 nieuwe stukken op de website geplaatst in 2023

Alleen al in het CF deel 62 nieuwe stukken geplaatst op de website in 2023. Het zijn er veel meer want ook op andere delen van de site ben ik actief geweest, maar daarover zo meer. Bij deze stukken zaten veel eigen composities, die ik vaak in de vroege ochtenduren schreef. Ik denk wel eens dat dat de momenten zijn dat ik meer contact heb met wat ik mijn innerlijke bron noem. Want veel van die nummers heb ik vaak in mijn hoofd al klaar als ik nog in bed lig. Het is alleen de kunst om dat wat ik daar gehoord heb om te zetten in cijfers en noten. Dit jaar is me dat beter gelukt dan in andere jaren.

Er komt echter ook veel muziek uit andere bronnen. Zo zijn boeken voor mij ook een bron om weer op sporen gezet te worden die ik anders nooit bewandeld zou hebben. Over de lordagsvalsen bijvoorbeeld las ik in een boek over Finse immigranten die naar Amerika getrokken zijn (De rivier). Die wals was voor velen de favoriet op de zaterdagse dansavonden en is daar ook naar vernoemd.

Tante walsjes in het leerlingen deel

Op dit kleine plaatje staat mijn moeder rechts en links van haar twee van haar 5 zussen. Zij vormden de inspiratie bron voor de Tante walsjes: eenvoudige walsjes voor beginnende trekharmonica spelers. Daar blijkt veel behoefte aan te zijn en ik heb het gecombineerd met iets anders namelijk QR codes toevoegen aan de pdf (tip van een trekharmonica speler). Als je deze nummers uitprint kan je ze direct beluisteren door met je smartphone de QR code te scannen. Al deze nummers staan in het leerlingendeel


Samenspeelgroepen

Naast het incidenteel les geven draaien er ook drie groepen een CF een GC en een AD groep van vijf spelers elk. Eens in de zes weken komen deze bij elkaar. Daarvoor ontwikkel ik het hele jaar door repertoire. Samenspeelboek 11 is inmiddels klaar. Ik ben inmiddels bezig met het inspelen van de mp3 bestanden en ik hoop deze ergens in de eerste maanden van 2024 online te zetten, dan is het boek ook beschikbaar voor donateurs.

Statistieken

Inmiddels is het traditie om af te sluiten met de statistische gegevens die ik jaarlijks kan bekijken. Dit jaar geen informatie meer van Google analytics. Google heeft zijn statistisch programma verandert en ik heb besloten om daar niet aan mee te doen. Ook hier gaat een verhaal achter schuil wat aansluit bij waar ik al eerder over schreef, dicht bij jezelf blijven. Op heel veel terreinen in onze maatschappij word je haast ongemerkt "gedwongen" om mee te veranderen. Dat voelt steeds minder vaak goed. Mijn oude Iphone doet het nog prima. Maar sommige apps willen dat ik een nieuwe aanschaf anders werken ze niet meer. Dan beschik ik dus ook daar maar over wat minder informatie. 

 Het dagelijkse bezoekersaantal fluctueert tussen de 100 en 150 bezoekers. Dat zeggen de cijfers van de afgelopen jaren, die zijn redelijk constant gebleven. Daar kan ik wel mee leven.

* De nieuwsbrief bleef dit jaar schommelen rond de 500 spelers. Inmiddels is dat al drie jaar zo. De jaren daarvoor groeide hij geleidelijk naar deze positie:
in 2013 naar 280 spelers in 2014 naar 326 spelers
in 2015 naar 353 spelers in 2016 naar 379 spelers
in 2017 naar 413 spelers in 2018 naar 430 spelers.
in 2019 naar 451 spelers in 2020 naar 482 spelers
in 2021 naar 500 spelers evenals in 2022 en 2023 die maandelijks de nieuwsbrief ontvangen. Mocht je lid willen worden van de nieuwsbrief dat kan hier.

* Mijn youtubekanaal groeide dit jaar wederom verder:
in 2012 naar 160 abonnees in 2013 naar 300 abonnees
in 2014 naar 408 abonnees in 2015 naar 513 abonnees
in 2016 naar 642 abonnees in 2017 naar 781 abonnees.
in 2018 naar 1094 abonnees. In 2019 naar 1420 abonnees
in 2020 naar 1780 abonnees. In 2021 naar 2009 abonnees
in 2022 naar 2310 abonnees. In 2023 naar 2513 abonnees

 

Tot slot wens ik:
 

Iedereen alle goeds en een gezond en muzikaal 2024!