Het creatieve brein van Ardy is gestopt.

Deze week ontving ik het droevige bericht dat Ardy Proot afgelopen dinsdag 10 nov 2020 overleden is. Dat maakte wel indruk, hoewel ik wel wist dat ze ziek was, dat had ze me zelf verteld, maar er blijft iets in je wat het niet kan geloven en bevatten, dat zo’n fijn energiek en levendig mens er niet meer is. Dat zal ook nog wel enige tijd duren voordat dat geland is, maar ik heb makkelijk praten, ik kende Ardy weliswaar al een behoorlijke tijd, maar ik zat niet zo dicht op haar als haar familie.

Ik heb Ardy in eerste instantie via de mail leren kennen, toen ze trekharmonica wilde gaan spelen en mijn online cursus had ontdekt, ik denk een jaar of tien geleden. Dat enthousiasme van haar voor mijn initiatief was zo oprecht en mooi, dat bleek helemaal des Ardy’s te zijn, maar dat wist ik toen nog niet. In de loop der jaren hebben we honderden mails uitgewisseld, met name toen ze mij benaderde of ik naar Oss wilde komen om daar wat leven in de trekharmonica wereld te blazen. En later deden we dat nog eens dunnetjes over in Aldeboarn waar ze een tweede huisje had. Telkens zaten deze dagen zo vol en als haar ziekte er niet tussen gekomen was deden we het waarschijnlijk nog steeds. Ardy heeft nog een lans voor me gebroken om zonder haar in Aldeboarn verder te gaan, maar dat wilde ik niet. Ik wilde niet zonder haar verder.

Ik weet niet of anderen dat ook ervaren hebben bij haar maar met Ardy samenwerken ging gewoon vanzelf. We mailden wat over en weer wat we wilden gaan doen en hoe en voor de rest deden we ieder ons ding. We bleken allebei een zwak te hebben voor de kleinschaligheid en geen poeha graag. Ze was heel dienstverlenend, regelde veel, er stond altijd wel een zelf gebakken taartje klaar als je binnenkwam en de lunch was altijd goed! Je zou wellicht denken Ardy is iemand die je niet eens ziet, op de achtergrond, maar dat dan weer niet. Je wist wel dat Ardy er was. Ze wist een fijne positieve sfeer te scheppen van: we gaan er een gezellige dag van maken met z’n allen en daar leverde ze graag haar bijdrage aan.
Ze maakte zelf video opnames van deze dagen die je al de volgende dag bij je mail of op internet aantrof. Die snelheid was ook typisch Ardy, dingen waren altijd snel geregeld.

Een van de vele initiatieven van Ardy

Ik ben gelukkig niet de enige in de trekharmonica wereld met wie ze in de afgelopen tien jaar contact heeft gehad. Ardy voelde zich er wel thuis, ze deelde veel op facebook en organiseerde allerlei kleinschalige evenementjes onder andere ook om haar eigen plankenkoorts aan te gaan. Met andere bekende spelers organiseerde ze ook trekharmonica dagen in Oss. Velen hebben haar zo ook leren kennen en ze heeft niet alleen op mij ook op vele anderen indruk gemaakt.

Toch hebben wij nog maar een glimp meegekregen van deze creatieve kunstenares, want ze had nog veel meer talenten. Guus haar man met wie ze al 40 jaar getrouwd was en haar kinderen, kleinkinderen en andere familie en vrienden weten daar veel meer van. Zij zullen een groot gemis ervaren en het niet makkelijk hebben de komende tijd.

Terugblikken op de samenspeeldagen met Ardy